26-03-07

The times they are a-changing ...

running shoesIkke fier op mezelf. Zaterdagnacht (dus zondagmorgend) om 5u in mijn bed gekropen (dat is niet het gedeelte waar ik fier op ben). Maar vier uur later al opgestaan, slaapdronken mijn loopoutfit aangetrokken en naar het gemeentelijke bos gereden waar ik drie keer per week ‘train’.  Ok, veel wordt er nog niet veel gelopen, ik durf niet eens zeggen hoe lang (kort dus) maar het idee dat ik op een zondagmorgen na 4u slaap uit mijn bed kom in plaats van  tot ’s middags te blijven liggen zou vroeger enkel tot een extra geeuw geleid hebben. ‘Goe zot’ zou ik gedacht hebben. Maar nee, deze zondag begaf ik me alleen (jaja, zonder dwang of sociale verplichting want mijn loopmaatje is er een weekje niet) naar de training. Ongelooflijk maar waar.

 

Gisterenmiddag bracht X mijn vedette terug, hij keek in de living rond in de verwachting iemand te zien. Nobody. Hij keek naar mijn joggingbroek en trok zijn wenkbrauwen op, beseffende dat het mijn vuile sportschoenen waren die ostentatief aan de deur stonden. Verbouwereerd me in een sporty spice-outfit te zien stond hij sprakeloos aan de deur. Sportschoenen en joggingbroek, het eerste had ik tot voor kort niet en het tweede deed ik hoogstens aan om te schilderen of slapen. Mijn ‘Champion-klakske’ had ik afgezet toen de bel ging, kwestie van niet te choqueren. “Kan ons vedette vrijdag een uurtje bij jou komen, ik heb training” vroeg ik . “Euh, ja natuurlijk, graag”.

 

Het was meer dan tien jaar zijn meest gebruikte zinnetje: “Nee ik kan niet, ’t is training”.  For the times …

 


The line it is drawn
The curse it is cast
The slow one now
Will later be fast
As the present now
Will later be past
The order is
Rapidly fadin'.


For the times they are a-changin'.

Bob Dylan

 

 

(ROFL)

09:24 Gepost door Elle in Running | Permalink | Commentaren (7) | Tags: lopen, start to run, fier, times they are |  Facebook |

19-03-07

Nat

start to runNat. Zeiknat (ondanks dat ik dat een kak-woord vind maar een beter schiet me niet te binnen). Mijn voeten, bovenbenen, rug, nek, gezicht. Nat dus. De eerste training met de joggingclub in mijn gemeente was letterlijk een doop. Het ondertussen overbekende Start to run, voor mensen die al 10-15 jaar geen sport hebben beoefend. Ik beken met schaamrood op de wangen daarbij te horen (af en toe wat skiën, fietsen en achter mijn vedette hollen niet meegerekend). Aan motivatie geen gebrek, anders hadden we er in dat rotweer niet gestaan. Nu nog volhouden en hopen op beter weer. En knappe mannen die alsnog aansluiten aub.

15:31 Gepost door Elle in Running | Permalink | Commentaren (3) | Tags: start to run, joggen, lopen, rotweer, nat |  Facebook |