10-11-08

Gemengd

"Jipie, ik heb een zusje" riep mijn Vedette toen haar papa via mijn gsm vertelde dat PPB haar ei heeft gelegd.
Ik feliciteerde X en vroeg beleefd of alles goed is met mama en baby.
Ik genoot van mijn Vedette haar enthousiasme en besloot het aanschuiven in de file richting Ikea te staken en huiswaarts te keren.
Thuisgekomen schreef ik X, PPB en Zusje hun naam bij de personages op de tekening die Vedette had gemaakt. We verpakten haar favoriete babyknuffel. Ik streek haar favoriete rokje, vlocht haar haar en bracht de kersverse grote zus naar oma om samen op baby-bezoek te gaan.
Ik feliciteerde oma, opa en nonkel. Ik reed weg, 
gaf mijn Vedette een kus, zei "tot straks", zwaaide en lachte.
 
Ik reed om de hoek. En weende. 
Hard en hevig. 
Gemengde gevoelens. Blij voor mijn Vedette, zelfs een beetje voor X. 
Maar verdrietig omdat ik zelf geen kinderen meer zal hebben.  
En ja, ik weet dat ik gelukkig moet zijn met die éne gezonde die voor twee telt. Maar even was ik dat niet.

Uitgehuild reed ik naar een schoenenwinkel, poging twee. 
Troost. In de vorm van camelkleurige veel te dure maar leuke botjes waarmee ik mezelf een spreekwoordelijke sjot onder mijn gat kan geven.

Auw, that hurts.

Commentaren

En toch... ...veel respect voor de manier waarop je het aanpakt. Hoe moeilijk het je blijkbaar ook valt, sterk hoe je met je Vedette en je (ex-)familie omgaat...
Respect...

En huilen is goed voor het "genezings-proces"...
Ik wou dat ik dat ook eens kon. Eens goed uitjanken :-x

Gepost door: Freekie | 10-11-08

Venijn!!!!! "...dat PPB haar ei heeft gelegd"
Heb je ooit de film Alien gezien?
Hoe het gedrocht jonkt?

Gepost door: Tom Yum Kim | 10-11-08

Je hebt dat goed opgelost!

Gepost door: tijdtussendoor | 10-11-08

Cool Ik kan me die situatie redelijk goed inbeelden, maar ik denk niet dat ik me zo cool zou kunnen houden. Inderdaad: respect!
En waar een wil is, is een weg. Misschien vind je nog wel een man met ineens een extra kindje. Veel gemakkelijker dan zelf nog eentje make :oP

Gepost door: Pol.s | 11-11-08

Chapeau... hoe je er mee omgaat....en die botjes die heb je zeker verdient....

Gepost door: Wim | 11-11-08

Doorbijten Toen mijn Nr1 een dochtertje kreeg met haar nieuwe man, ben ik bij hen thuis een cadeautje gaan afgeven. Kin omhoog, de vrolijkheid zelve, gelukwensen van hier tot ginder. Ik weet dat dat moeilijk is, maar het geeft achteraf een beter gevoel voor jezelf en geeft X en PPB het nakijken. Dweezel Junior spreekt onder lichte - ahum - impuls van ondergetekende wel over zijn 'half'zusje en over the offspring van de nieuwe man ook over 'stief'broer en 'stief'zus. Dat zet de context wat juist en is misschien gemakkelijker voor jou? 't Is maar een gedacht hé ;-)

Gepost door: Dweezel | 12-11-08

Yeps Geef toe; 't is er wel eentje om voor geen geld ter wereld te willen ruilen. Wat ondanks alles toch een groot geluk is.

Gepost door: beo | 12-11-08

heel herkenbaar. En ook: respect! Zoals je het aanpakt, echt waar: chapeau.

Gepost door: mieke | 13-11-08

Waarom zou jij geen kinderen meer kunnen krijgen? Er is maar één toffe peer voor nodig waarmee je het ziet zitten hoor.

Gepost door: zapnimf | 25-11-08

@ Zapnimf om medische redenen, heeft niets met peren te maken.

Gepost door: Elle | 25-11-08

De commentaren zijn gesloten.