14-05-08

Ventenweek part IV: Mijn date met Elle

door storm

 
Eindelijk was het dan zover!
Achter de schermen van Blogland was ik al weken aan het mailen met Elle, in de hoop een date los te peuteren. Mijn verwoede pogingen en veelvuldig aandringen wierpen eindelijk hun vruchten af.
 
Dat ik daarbij verzwegen had reeds drie maal getrouwd te zijn, 5 kinderen had bij 5 verschillende vrouwen, samenwonend was, in werkelijkheid tien jaar ouder was dan ik haar had voorgelogen, ik inderdaad op George Clooney lijk maar dan alleen in de ogen van een zeer bijziend persoon op een afstand van 500 m,  zullen we maar leugentjes om bestwil noemen.
 
Goed, dit allemaal terzijde, de aanhouder wint, ze wou "mannen met ballen" voor haar ventenweek en die zou ze krijgen ook ... (daarmee bedoel ik dus mezelf hé).
Ik had nog gehoopt dat zij de verplaatsing zou maken, maar neen hoor, zo geêmancipeerd was ze dus blijkbaar niet. Ik moest dus het halve land afrijden richting Leuven voor een etentje bij de Italiaan. Mijn vriendin (en kroost die dat weekend bij ons waren maar waar zij zich wel over zou ontfermen zo had ze ook haar bezigheid) had ik maar gemakshalve wijsgemaakt dat ik nachtdienst had, je kon maar nooit weten of ik "lucky" zou worden.
 
In het restaurant aangekomen ( ok een halfuurtje te laat, maar hey, belangrijke mensen laten altijd wat op zich wachten) kon ik haar onmiddellijk spotten in de massa. Hmm! Ze zag er stralend uit! Mooi bruin kleurtje (wel een beetje in plekken, blijkbaar bruinde ze niet overal gelijk). Wat opgemaakt (voldoende maar niet overdreven). Een stijlvol zwart kleedje dat haar figuurtje mooi deed uitkomen. Net tot boven de knieën zodat haar welgevormde benen zichtbaar waren. Misschien een beetje raar maar haar ene been scheen wat meer te glimmen dan het andere (maar hey nobody's perfect). Een diepe cleavage die haar borsten accentueerde maar voldoende verhulde om een man verder te laten dromen naar meer. De open zwarte schoenen met hoge hakjes waren dan misschien wel mooi maar toch niet zo'n goed idee, daar ze toch zo'n 1.95 m groot was en door die hoge hielen toch wel 20 cm boven mij uittorende.
Ze was blijkbaar een beetje zenuwachtig want ze keek een beetje vreemd opzij ( zo wat met de ogen wegrollend) en bewoog wat ongemakkelijk (dit had blijkbaar een andere reden, maar daar zou ik tot mijn scha en schande wel achterkomen).
 
Volgens mij is het toch geen gemakkelijke madam want ze werd wat kribbig over het feit dat ik geen bloemetje of presentje had meegebracht (in zo'n geval moet het rollenpatroon dus wel gerespecteerd worden en daarbij ik zou het etentje wel betalen dus ..)
 
Het was een leuk, gezellig restaurantje in de Muntstraat. Vrij druk en Italiaanse obers die drukdoende (het zijn dan ook Italianen voor iets) tussen de tafeltjes (met de obligate rood-witgeblokte tafelkleedjes) door laveerden.
 
Nu, het aperitief en de hapjes verliepen voorspoedig. Allez, ze luisterde toch aandachtig (of gaf toch die indruk) toen ik maar bleef opsnoeven over mijn vetbetaalde en verantwoordelijke job waar ik toch zo goed in ben, mijn dikke auto en vele veroveringen in het liefdesleven. Elle zelf, lijkt mij eerder het stille type want ze zei alleszins niet veel. Ik vond wel dat ze nogal vaak opzij keek. Keek ze nu naar die knappe Robert De Niro-achtige ober. Het kon natuurlijk ook gewoon zijn omdat haar ene oog eigenlijk wat loensde. 
 
Het voorgerecht (een lekkere carpaccio) verliep iets minder vlot. Toen ik op zeker moment nogal onbeholpen mijn benen onder tafel strekte, schopte ik per ongeluk op haar linkerbeen. Op zich niet zo erg zou u denken, ware het niet dat het toch wat krachtig gebeurde en ik dus haar kunstbeen losschopte. God mensenlief! Maakte ze me daar een drama! Ok iedereen in het restaurant had nu wel gezien (en gehoord) dat ze een kunstbeen had, maar hey, haar andere been mocht er echt wel zijn dus zo erg was dat toch niet? Ik vond wel dat diezelfde ober net iets te ijverig was om te helpen haar been terug op zijn plaats te krijgen. Ik begon onmiddellijk een hekel te krijgen aan die "gladde" kerel met zijn geslijm en coplimentjes. Maar Elle vond het blijkbaar wel aangenaam en liet zich die extra aandacht dan ook welgevallen. Mijn band met die gladjanus werd er dan ook niet beter op toen hij bij het hoofdgerecht de rode wijn zogezegd "per ongeluk" over mij kieperde (het hoort per slot van rekening bij zijn job om drie keer naar de kelder te gaan achter een andere fles omdat ik vond dat ze telkens naar kurk smaakten). Kon ik me dus gaan opfrissen in de toiletten. Wist ik veel dat het tussen Elle en Massimo (want zo heette die flurk) ondertussen goed klikte en ze gsm-nummers uitwisselden.
 
De rest van de avond verliep, mijn inziens, vrij vlekkeloos. Elle begon (het is een vrouw hoe kan het ook anders) wel wat te zagen en zeuren over het feit dat ik bij de koffie een vijftal Limoncello's achterover sloeg. Komaan zeg, ik zou wel wat trager en voorzichtiger met de auto rijden op de terugweg! Toen ik wat avances probeerde te maken kreeg Elle precies wat kiespijn. Zo keek ze toch en blijkbaar besefte ze plots dat haar inwondende bejaarde moeder haar medicijnen nog moest krijgen. Nou ja, het was een eerste date. You can't get lucky all the time!
 
Al bij al vond ik het een meer dan geslaagde date. Elle blijkbaar ook want 's anderendaags was er een mailtje om opnieuw eens af te spreken. Haha, dat was veelbelovend. Dus ik opnieuw naar ginder (weer een nachtshift dus), want deze keer hadden we bij haar thuis afgesproken (als dat geen hint was!?). Daar aangekomen was mijn consternatie dan ook groot toen Massimo, u weet wel die Italiaanse ober, daar ook bleek te zijn. Dat had ze dan toch wel mooi geregeld. Mocht ik blijkbaar haar moeder, die toch wel 10 jaar ouder was dan ik, gezelschap houden en zou zij wel met haar "Italian loverboy" op date gaan. Nu dat had ze goed mis!
 
Wat ik nu wel jammer en flauw van haar vind is dat ze de politie belde en mijn mails nu niet meer wil beantwoorden, enkel en alleen omdat ik de spaghettihufter een paar "djoeffen op zijn muile" heb gegeven.
 
Daten, het is een jungle!
 
PS Alle gelijkenissen met bestaande personen zijn louter toevallig! Voor de verstandige lezers en lezeressen onder jullie zou het duidelijk moeten zijn dat niets, maar dan niets aan deze date echt was en alles is ontsproten aan mijn (zieke?) fantasie.

Commentaren

Prachtig verhaal!

Gepost door: Nanake | 14-05-08

Super heel goed, ik zie het allemaal zo voor mij gebeuren! :-)
Heb er dan ook van genoten

Gepost door: Breeg | 15-05-08

Ze is dus ook geen 1m95??? :-(

Gepost door: Boskabout | 15-05-08

Ok, vanaf nu verkies ik een castraat!

Gepost door: zapnimf | 19-05-08

Leuk verhaal!

Gepost door: Escort Amsterdam | 01-10-14

De commentaren zijn gesloten.